Sevgiliye Mektuplar -4-

Sevgili veya ondanda öte

Yaşamak:Ölene kadar ideallerin peşinden koşmaktan ibarettir,sevgilim.Seninle beraber olabilmek……bir ömür boyu.Ne büyük laflar ediyorum,henüz sana parmağımın ucuyla dahi dokunamamışken

Kanımca fazla bir vakti yoktu insanoğlunun,doğduğu andan itibaren varlığının toprak olmasına sayılı kaç saati olabilirdi ki?Ekmek kavgasının ardından mutluluk için ne kadar zaman bulabilirdi.Birde bu insan kendisine sansür uygularsa,düşüncelerini hurafelerden ayrıştıramazsa,meselelere bakışlarda at gözlüğünü çıkaramazsa;Nasıl bir mutluluk bulabilirdi.

Soruyorum:“Mutluluğu isterken insan neden mutsuzluğa giden yolu seçer”.”Başkalarının açık sözlü olmasını isteyenler niçin kendileri buna uymaz” veya “Başkalarından sevgi bekleyenler niye kendilerininde sevgiyle karşılık vermesini düşünemezler.”

Genç Werther’in Lotte’ye olan aşkını bilirsin sevgilim.Kimileri birisi için değer mi diyor.Wertherin yaptıklarını çok aşirı bulabiliyorlar,ama bir insanın sevdiği uğruna canından vazgeçmesi, bir sevgilinin neler yapabileceğinin güzel bir kanıtı olsa gerek.

Derler ki ; Bir hurma ağacı bir başka ağaca aşık olduğu zaman onun üzerine doğru eğilir,kendi üzerindeki yemişlerini atar ve sarsılırmış.Çaresi onunla aşık olduğu ağacı bir iple bağlamak veya onun üzerine ondan bir dal atmakmış.Düşüne biliyor musun sevdiğine ulaşamayan bir ağaç böyle yaparsa , Ferhat’ın, Kerem’in veya diğer gerçek sevenlerin yapmış olduklarını da normal karşilamak gerekir.

Senin değil sesini duymak veya seni gözlerimle görmek, senin yalnızca var olduğunu bilmem ve seviyor olduğunu hissetmem bana güç veriyor.Ben her gün bu duyumsamalarımı aç bir bebek gibi emiyorum.

Ben seni ;Kendimi sevdiğimden,senin beni sevdiğinden,senin kendini sevdiğinden daha çok seviyorum.Ben başkalarının birbirlerini nasıl sevdiğini örnek alarak, aşırma duygularla değil, ben seni kendi bildiğim, içimden geldiği gibi seviyorum ve öylece de sevmeye devam edeceğim.

Sevgiliye güzel şeyler söyleyip en güzel şeyleri yazmak, onunla ilişkilerde maddi bağları koparıp atmak, yerine duygu,his, sevgi, ilgi gibi manevi değerleri oturtmak gerekir diye düşünüyorum.

Ne zamanki görüşmek için istekler azalır, birlikte olmaktan heyecan duyulmaz işte o zaman ayrılık rüzgarları esmeye başlamıştır.Suç solmaya başlayan çiçekte değil bakımını yapmayanlardadır.

Ayrılık sözünün bile ağır baskısı altından kurtulmak mümkünmü ki o acısını vücudun her zerresini tahribata uğratıp geçmesi mümkün olmayan derin yaralar bırakır.Kişi geçmişiyle yaşamaya başlar.Artık yaşanılanların gerçek mi, hayal mi olduğu belirsizleşir.

Kimi zaman diyorum ki ;Benim düşüncelerim gayri meşru pislikler içersinde yüzerken nasıl temizliye bilirdim düşüncelerimi pisliklerden.

Fecr karanlıklardan doğar.Tüm zorluklardan mutluluk doğmasını diliyorum.

Senin yüzüne bakmak, gözlerimle gözlerinin derinliğine dalmak ve orada kaybolmak ……

SENİ SEVİYORUM SEVGİLİ!

Kalpay68@hotmail.com